هیچ محصولی در سبدخرید نیست.
با توجه به افزایش روز افزون جمعیت و نیاز بشر به غذا و تلاش برای حفظ محصولات کشاورزی بوسیله سموم و آفتکشها، مشکلاتی مانند: مقاومت آفات به بعضی از سموم، آلودگی گسترده محیط زیست به مواد شیمیایی پایدار، آلودگی آب و منابع تغذیه ای دام ها، نابود کردن دشمنان طبیعی آفات و باقیمانده های سموم را پدید آورده است. بشر در طول قرن های متمادی روش های بسیار مختلفی را جهت کنترل آفاتی که تامین غذا و سلامتی آنها را به مخاطره می اندازد بکار برده است. ولی امروزه سلاح سم و انجام مبارزه شیمیایی نقش اصلی را در حفاظت گیاهان ایفا می کند. این روش به مراتب بیش از سایر روش های مبارزه مورد استفاده قرار گرفته و اغلب به علت عدم آشنایی کافی مصرف کنندگان سموم شیمیایی از اصول صحیح مبارزه، در نتیجه علاوه بر عدم حصول نتیجه مطلوب در دراز مدت موجب بهم خوردن تعادل طبیعی شده و اثرات زیانباری در محیط زیست وهمچنین سلامت کشاورزان و افراد جامعه بجای می گذارد. سموم شیمیایی، علاوه بر تاثیرات نامطلوب فراوان بر سلامت تولیدکنندگان و مصرف کنندگان بخش کشاورزی، اثرات جبران ناپذیری بر موجودات غیرهدف و تنوع زیستی دارند.
آفتکش های شیمیایی به دلیل داشتن زمان پایداری طولانی، بالا بودن حلالیت در چربی و پایین بودن سرعت تجزیه در بدن موجودات زنده و محیط های آبی، در بافت های ذخیره ای انباشته و وارد زنجیره غذایی می شوند و در نتیجه باعث اثرات تجمعی در بدن انسان می شوند. لذا با توجه به اثرات افت کش ها ضمن مرور بر زیان های ناشی از روش شیمیایی کنترل آفات به نقد و بررسی آنها اقدام گردید. بررسی ها نشان می دهد با استفاده از روش های مبارزه تلفیقی، آموزش و آگاهی دادن کشاورزان و مصرف کنندگان به خطرات سموم، رعایت دوره کارنس توسط تولیدکنندگان بخش کشاورزی، اعمال نظارت دقیق بر نحوه استفاده صحیح از سموم،سنجش میزان باقیمانده سموم محصولات کشاورزی به طور مستمر، تولید محصولات کشاورزی ارگانیک، استفاده از ارقام مقاوم به بیماری ها و آفات، استفاده از متابولیت های ثانویه گیاهی جهت جایگزینی آفت کش های سنتزی می توان خطرات ناشی از سموم شیمیایی را به حداقل رساند.
در بسیاری مواقع، میوه ها را قبل از پایان دوره کارنس به بازار می آورند. در نتیجه، سم باقیمانده بر روی میوه ها به تدریج در معده و کبد جمع می شوند و بیماری های مختلفی را پدید می آورند.
عوارض کودها و سموم، آنی و کوتاه مدت نیست بلکه خوردن چنین میوه ها و محصولات کشاورزی، در درازمدت عوارضی در معده -و به خصوص کبد- ایجاد می کند.
آلودگی ها، از طریق آب آلوده، خاک نامناسب، کودها، سموم و آفت کش ها به زنجیره غذایی انسان و حیوان وارد می شوند و سلامت انسان را تهدید می کنند.
توت فرنگی، خیار درختی، خربزه و سیب درختی میوه هایی هستند که بیشترین میزان سم در آنها وجود دارد .
استفاده از کود و سموم شیمیایی در زمان رشد گیاهان- بدون توجه به ناسازگاری آن با طبیعت و بدن انسان- باعث صدمه زدن به سلامت انسان ها می شود. سرطان کبد، پروستات، مسمومیت ها، تغییرات ژنتیکی و اثرات نامطلوب بر جنین، از جمله صدمات وارده به انسان است.
گروهی از علائم ساده همچون سردرد، تهوع و در حالت شدید مثل کما، تشنج و حتی مرگ می باشد.
راه های ورود سم به بدن انسان عبارتند از:
سموم شیمیایی آفت کش و تاثیر مخرب آنها بر سیستم عصبی در بیش از 60
مطالعه ، ارتباط بین آفت کش ها و بیماری عصبی “پارکینسون” که موجب لرزش های
غیر قابل کنترل اندام های بدن می شود ، نشان داده شده است . قرار گرفتن در معرض
مواد شیمیایی که برای نابودی علف های هرز و حشرات استفاده می شوند ، در
طولانی مدت احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش می دهد.
آشکار شده است افرادی که در حوالی مناطقی زندگی می کنند که در معرض
آفت کش ها قرار دارند احتمال بروز بیماری پارکینسون در آنها بیشتر است.
ناباروری در مردان و زنان در اثر مصرف بی رویه سموم شیمیایی در محصولات
کشاورزی آفت کش ها دارای اثرات مخرب و سمی بر روی اندام های تولیدمثل ،
تداخل در اعمال هورمونی ، عقیمی مردان و زنان و دوره های قاعدگی نامنظم در
زنان هستند.
